Jaaaaaa, Tom kan nu ook in de deurposten klimmen met die korte pootjes van hem!
Sunday, 23 August 2009
Tom in Chindsgi
Blijkbaar ben ik bij mijn versie 2 van de Schulanfang (versie 1 raakte ik kwijt doordat ik een verkeerde tab afsloot :-( ) Tom zijn avonturen in de Kindergarten vergeten op te schrijven. Tot nu toe vindt ie het wel leuk. Hij heeft een meester. Ik denk de enige Kindergartner van Zwitserland. ;-) Hij lijkt me wel vriendelijk. En hij noemt me zowaar bij mijn voornaam. Wel een verademing na 1.5 jaar lang Frau Niekel genoemd te zijn door alle lehrpersonen. Tom vindt wel de ochtend wat lang duren (van half 9 tot 12h) en hij heeft niet altijd zin om de opdrachtjes uit te voeren. Maar, vreemde ogen dwingen en uiteindelijk doet ie dan toch wel wat van hem gevraagd wordt. Of ie dat 2 jaar lang blijft doen valt nog te bezien maar vooralsnog gaat het wel goed met hem op school dus. :-P Als ik hem ophaal loopt ie nog wel een beetje verdwaald rond. Heeft ie zijn finken (sloffen) nog aan, is ie zijn tas of zijn bändeli (reflector) vergeten. Of hij heeft de meester nog niet goeiedag gezegd of loopt de verkeerde kant op. Ach ja, hij is ook pas vier dagen geweest. En hij begrijpt natuurlijk ook niet alles wat er gezegd wordt. Ik denk wel dat ie het duits/zwitsers nu heel snel gaat oppikken. Ik hoor hem in ieder geval steeds vaker duits praten. Ook tegen de meester. :-)
Pim aan het drummen
Pim en Bas hebben sinds vorige week drumles. Ze hebben deze week keurig geoefend. Hopelijk gaan ze dat keurig volhouden en worden ze goeie drummers. :-)
Schulanfang
Deze week zijn de scholen weer begonnen in Kanton Zürich. Voor ons extra spannend, aangezien Tom nu (eindelijk) naar Kindergarten gaat, en Bas naar de 1. Klasse.
Vooral Bas vindt school erg leuk. Hij vertrekt vrolijk naar school ondanks het vroege uur. En komt vol (onbegrijpelijke) verhalen weer thuis. Hij wil erg graag leren rekenen maar dat laat nog even op zich wachten: eerst moeten de kinderen leren om de cijfers op de juiste manier te schrijven. Maar Bas blijft enthousiast. Huiswerk vindt Bas wat minder. En ik geloof dat daar ook wel wat verwarring bij optreedt. De agenda (van school) is nog niet binnen dus de kinderen moeten het huiswerk onthouden. Tja, als je dan toch de taal niet helemaal machtig bent kom je soms met rare opdrachten thuis. Dit weekeinde moesten wij (de ouders) een rekenboek inpakken. Aldus Bas. Maar het moest er wel nog uitgehaald kunnen worden. Ik snapte er vrij weinig van maar Chris kwam met het geniale idee dat het boek misschien gekaft moet worden (einschlagen). Uiteindelijk hebben we maar niets gedaan (we zouden toch es wat teveel doen he ;-)) en heb ik een briefje geschreven dat we niet helemaal hebben begrepen wat de bedoeling was en dat Bas het ook niet meer precies weet. Hopelijk gaat de juf nu wat beter opletten of Bas het heeft begrepen. Zelf aangeven doet Bas niet (deed Pim ook al niet zo goed).
Pim had het minst zin om weer naar school te gaan. Die heeft liever voor eeuwig vakantie. Maar nu ie op school zit vindt ie het toch wel weer leuk. Gedeeltelijk omdat hij dit jaar het Schnürlischrift gaat leren (aan elkaar schrijven). Hij heeft al flink geoefend, en dat zomaar buiten zijn reguliere huiswerk om. Dat is voor Pim heel erg knap. :-P Een klein dompertje was dat Pim woensdag een flinke smak met zijn hoofd (en knie en elleboog) op het asfalt gemaakt heeft. Toen ik thuis kwam van Tom ophalen zat ie heel verdrietig te huilen op de bank met een enorm ei op zijn hoofd en flink wat schaafjes. Een koud doekje op zijn hoofd (onder heel erg luid protest van Bas!) heeft echter wonderen verricht en de volgende dag was de bult bijna weg. Hij loop tnu wel continu met een pet op zijn hoofd omdat ie niet wil dat mensen hem zo zien. Ach ja, met dit weer is een pet toch wel prettig. :-)
Al met al was het een goeie eerste schoolweek.
Vooral Bas vindt school erg leuk. Hij vertrekt vrolijk naar school ondanks het vroege uur. En komt vol (onbegrijpelijke) verhalen weer thuis. Hij wil erg graag leren rekenen maar dat laat nog even op zich wachten: eerst moeten de kinderen leren om de cijfers op de juiste manier te schrijven. Maar Bas blijft enthousiast. Huiswerk vindt Bas wat minder. En ik geloof dat daar ook wel wat verwarring bij optreedt. De agenda (van school) is nog niet binnen dus de kinderen moeten het huiswerk onthouden. Tja, als je dan toch de taal niet helemaal machtig bent kom je soms met rare opdrachten thuis. Dit weekeinde moesten wij (de ouders) een rekenboek inpakken. Aldus Bas. Maar het moest er wel nog uitgehaald kunnen worden. Ik snapte er vrij weinig van maar Chris kwam met het geniale idee dat het boek misschien gekaft moet worden (einschlagen). Uiteindelijk hebben we maar niets gedaan (we zouden toch es wat teveel doen he ;-)) en heb ik een briefje geschreven dat we niet helemaal hebben begrepen wat de bedoeling was en dat Bas het ook niet meer precies weet. Hopelijk gaat de juf nu wat beter opletten of Bas het heeft begrepen. Zelf aangeven doet Bas niet (deed Pim ook al niet zo goed).
Pim had het minst zin om weer naar school te gaan. Die heeft liever voor eeuwig vakantie. Maar nu ie op school zit vindt ie het toch wel weer leuk. Gedeeltelijk omdat hij dit jaar het Schnürlischrift gaat leren (aan elkaar schrijven). Hij heeft al flink geoefend, en dat zomaar buiten zijn reguliere huiswerk om. Dat is voor Pim heel erg knap. :-P Een klein dompertje was dat Pim woensdag een flinke smak met zijn hoofd (en knie en elleboog) op het asfalt gemaakt heeft. Toen ik thuis kwam van Tom ophalen zat ie heel verdrietig te huilen op de bank met een enorm ei op zijn hoofd en flink wat schaafjes. Een koud doekje op zijn hoofd (onder heel erg luid protest van Bas!) heeft echter wonderen verricht en de volgende dag was de bult bijna weg. Hij loop tnu wel continu met een pet op zijn hoofd omdat ie niet wil dat mensen hem zo zien. Ach ja, met dit weer is een pet toch wel prettig. :-)
Al met al was het een goeie eerste schoolweek.
IJS!
Bij de Ziegelhütte in Hittnau kun je in de zomermaanden op vrijdagavond reuzen ijsjes eten met wel 25 bolletjes. Feest dus.
Saturday, 22 August 2009
Clubmeisterschaft Junioren

Vrijdag en vandaag waren de clubkampioenschappen voor de junioren. Pim had zich opgegeven, al had ie vrijdag ineens geen zin meer. Dat kwam gedeeltelijk door een paar lelijke schaafwonden op zijn hoofd, waar ie zich voor schaamt. Maar ja, wie A zegt...
Zijn eerste wedstrijd was vrijdag (op groot veld, met echte ballen in plaats van de zachtere trainingsballen waar ie normaal mee tennist) en dat viel nogal tegen. Zijn service is nog niet zo goed, en hij sloeg dus vooral dubbelfouten. En hij had veel problemen met de hoger stuiterende ballen. De wedstrijd ging snel verloren. En dat was tegen de zwakste tegenstander. Vanochtend had ie dan ook geen zin om op te staan (ik ook niet, we moesten om 8h op de tennisbaan zijn, GAAAAAP). Het wedstrijdje was gelukkig snel afgelopen. Halverwege had ik hem gezegd dat ie ook onderhands mocht serveren en dat maakte de wedstrijd een stuk leuker. Zijn derde wedstrijd was het leukste. Dat was tegen zijn groepsgenoot en ze hadden allebei veel lol. En af en toe kwamen er ook leuke rally's uit. Zijn laatste wedstrijd was tegen de kampioen. Pim had weinig in te brengen. Maar hij bleef er relaxed onder en wil volgend jaar weer meedoen. En dat is dan toch het belangrijkste. :-)
Voor alle deelnemers was er naderhand een kleine prijs. Pim was helemaal trots dat ie ook wat gewonnen had (drinkfles, keycord, zweetbandje). Ik was natuurlijk weer mijn fototoestel vergeten. En nu moet ik het doen met deze waardeloze resolutie van mijn telefoon. :-(
Thursday, 20 August 2009
Bloggen met mijn mobieltje
Even wat uittesten met mijn mobiel. Tom en Bas wachten hier op Pim. Die heeft drumles. De drumles was overigens goed bevallen. Net als de theaterles van maandag. En school. Daarover meer in een volgende post.
Subscribe to:
Posts (Atom)






