Dagje Zürich

Vandaag was de laatste officiele vrije dag van Chris. Om onze tijd nou niet weer te verdoen achter de Xbox had Chris het plan bedacht om naar Zürich te gaan. In de 8 maanden dat we hier wonen hebben de kinderen het eigenlijk alleen nog maar vanuit de tram of auto op weg naar Google gezien. En indien de kinderen zich erg zouden vervelen met het slenteren door smalle straatjes konden we altijd nog uitwijken naar de ZOO. Dus zo gezegd, zo gedaan. We begonnen ons uitje met het bezichtigen en beklimmen van de Grossmünster. Tja, een kerk blijft een kerk eerlijk gezegd. En ik vond het glas-in-lood niet bijzonder mooi. Maar misschien heb ik teveel mooiere gezien in mijn leven. De beklimming van de 184 treden viel de kinderen niet mee. Op 2/3, toen de stenen trappen overgingen in houten, krakende trappen, vonden Bas en Pim het niet echt leuk meer. Tom daarentegen was nergens bang voor en liep zo mee naar de top.

Bas is uiteindelijk wel nog helemaal naar boven gegaan maar Pim vond het echt te eng. De terugweg was overigens veel erger vonden Chris en ik. De stenen wenteltrap was heel erg smal, mensen die wilden passeren was vrijwel onmogelijk, en bovenal was het er bloedheet.
Daarna hebben we vooral wat geslenterd door de smalle, steile, steegjes. En dat vond ik mooier om te zien dan de kerk. Ons doel was Pastorini. Een gigantische speelgoedzaak met het betere speelgoed. Ik had erg veel moeite om de winkel niet geheel leeg te kopen. Maar we hebben ons ingehouden en voor Pim en Bas wat lego gekocht en voor Tom playmobil. En verder heb ik wel wat inspiratie opgedaan voor Tom zijn verjaardag. We sloten ons dagje af met een heerlijke bratwurst (de lekkerste van Zürich geloof ik) en een nieuwe Full-HD LCD TV bij de Rhyner in Egg. :P