Afgelopen weekeinde zijn we voor het eerst deze winter gaan skien. De kinderen vonden het heerlijk. Bas begon erg onzeker en huilerig, zelfs Chris raakte geirriteerd. Maar uiteindelijk vond ook hij zijn weg naar boven en beneden.
Dit seizoen hebben we skihelmen aangeschaft. Dat wordt toch wel sterk aangeraden, ook voor volwassenen. Tom zou er het liefst mee naar bed gaan. Toen ie hoorde dat we gingen skien was ie dan ook helemaal blij dat ie zijn helm op kon. :-)
Tuesday, 16 December 2008
Monday, 15 December 2008
De nieuwe generatie?
Hoe weet je dat je kinderen teveel computerspelletjes spelen? Als je probeert het Duitse woord Stufe te vertalen en ze "niveau" niet snappen maar wel het Engelse "level". ;-)
Friday, 12 December 2008
Nog meer sneeuwpret
Zo maar een foto van Tom in de sneeuw. Dit was nadat we vanochtend Bas naar school hadden gebracht. Hij ligt hier op een besneeuwde pingpong tafel. Wat Tom betreft konden we nog wel een uur buiten spelen maar ja, hij moest nog naar zwemles.
Sneeuwpret
Gisteren was weer een heerlijke middag. Om half 4 was Pim eindelijk uit school (het is zo'n treuzel) en hebben we ons omgekleed en zijn we de sneeuw in gegaan. Eerst moesten er reuzensneeuwballen gemaakt worden. Toen dat klaar was kwam er net een klasgenootje van Bas voorbij met haar moeder en barstte een heus sneeuwballengevecht los. Was echt super. Uiteindelijk kwamen er nog twee kinderen bij (klasgenootje van Pim en haar broertje dat weer bij Bas in de klas zit). En voor we het wisten werd het donker en moest ik toch echt heel snel boodschappen gaan doen. Bas en Tom gingen mee naar huis, Pim bleef nog even verder spelen (was bij ons in de straat). Al met al een geslaagde middag. :-)
Tom speelt de drums
Ik heb voor mijn verjaardag Rock Band gekregen. Dat is wel erg leuk. De kinderen vinden het ook erg grappig. Pim kan best al aardig "gitaar spelen". De drum is echter voor alledrie nog wel erg lastig. Vandaar Tom zijn geconcentreerde blik. Wat ik wel jammer vind is dat de liedjes niet geheel mijn smaak zijn. Maar ja, mijn smaak is ook vooral voor ouwe lullen en ik denk niet dat die de doelgroep zijn van computer games. :-P
Eén jaar...
Eén jaar geleden trokken we in ons appartement in CH. Eén jaar, wat is dat snel gegaan. En wat is er veel gebeurd in dat jaar tijd. De kinderen hebben zich enorm ontwikkeld, zeker Pim. In het begin was vooral hij erg verdrietig en ongelukkig in Kindergarten maar nu ie de taal spreekt, weer kan rekenen, schrijven en lezen (in het Duits op een hoger niveau dan het gemiddelde van de Erstklasslers) is ie weer de vrolijke jongen zoals ik hem kende voor we vertrokken. Ook Bas, die altijd veel moeite had met naar school gaan en afscheid nemen gaat met plezier naar school. Hij vergeet nu zelfs om me een kus te geven bij het afscheid, zo snel rent ie het gebouw in. En Tom heeft nu geen moeite meer met het afscheid in de Spielgruppe. Ok, hij spreekt nog nauwelijks een woord Duits, maar ik geloof wel dat ie al veel verstaat. Al denk ik dat ie wel extra lessen Duits nodig heeft in Kindergarten. Al met al gaat het gewoon goed met de kinderen. Gelukkig maar, want Chris zijn werk bevalt hem prima en ik ben verliefd op de bergen en de natuur hier en heb (nog?) helemaal geen zin om terug te gaan naar NL. Dat had ik niet gedacht, toen Chris begon met solliciteren bij Google. Ik wil niet zeggen dat ik nu geheel zorgen-vrij door het leven ga en alles koek-en-ei is. Maar niet meer of minder dan in NL. :)
Sunday, 7 December 2008
10!!!
Pim had voor zijn eerste Diktat een 10 (nou ja, het zal wel een 5 zijn want ze scoren hier anders maar hij had 10 uit 10 goed)!!! We hadden dus genoeg geoefend. Ok, het waren tien woordjes, nog geen zinnen. Maar ik ben wel trots op mijn grote man, nu net een jaar in CH, en hij doet het gewoon super op school! Zijn juf was ook erg tevreden. Behalve dat ie een beetje makkelijk is uitgevallen. :-o
Nog even vertellen wat een Wanderdiktat is. Je legt je diktat op plek A, terwijl je zit op plek B. Dan loop je naar plek A, bekijkt het diktat goed, gaat weer terug naar plek B en schrijft het diktat op. Overigens hebben wij deze manier niet geoefend (ik wist toen ook nog niet wat het was). Maar Pim wist op het einde het diktat uit zijn hoofd en schreef de woorden zo op zonder dat we ze hoefden op te noemen. Wanderdiktat voor luie mensen zullen we maar zeggen... ;-)
Nog even vertellen wat een Wanderdiktat is. Je legt je diktat op plek A, terwijl je zit op plek B. Dan loop je naar plek A, bekijkt het diktat goed, gaat weer terug naar plek B en schrijft het diktat op. Overigens hebben wij deze manier niet geoefend (ik wist toen ook nog niet wat het was). Maar Pim wist op het einde het diktat uit zijn hoofd en schreef de woorden zo op zonder dat we ze hoefden op te noemen. Wanderdiktat voor luie mensen zullen we maar zeggen... ;-)
Subscribe to:
Posts (Atom)
