Op 14 juli werd Pim 8 jaar. Hij hoefde niet zo nodig een schoolfeestje maar een feestje in Connyland sloeg ie niet af. Dus na de verjaardagstaart en de cadeautjes (heel veel, bedankt allemaal!) zijn we naar Connyland gereden. Hij heeft echt een super dag gehad. Het was er wel druk maar we hoefden toch niet heel erg lang te wachten voor de attracties (het is ook geen Efteling natuurlijk qua omvang). En ook bij de shows was er nog genoeg plek. Ok, behalve bij de show van half 2, waar onze Pim zijn opwachting als dolfijnentrainer maakte. :-) Het weer was ook uitstekend geschikt voor de waterattracties. Helaas viel de nieuwe attractie een beetje tegen. Het geheel was nog maar half af en de waterkanons functioneerden vaak niet. Maar echte Niekeltjes (Chris en opa) laten zich daar niet door weerhouden met als gevolg dat we alsnog doorweekt waren. We zijn gebleven tot we uit de attracties "gegooid" werden. En toen zijn we nog bij de dolfijnen gaan kijken. Een zeer geslaagde dag, :-) (en ja, ik weet het, heel erg uitgebreid is dit verslag niet)
Thursday, 23 July 2009
Wandelen in Atzmännig
We hebben veel bezoek (gehad) uit Nederland tot nu toe. Erg gezellig. Natuurlijk ook weer veel gewandeld. Op 12 juli naar Atzmännig. Eerst rodelen (leuk!) en vervolgens wederom een pittige wandeling. Tom was helaas niet lekker en moest veel gedragen worden. Maar het uitzicht was weer geweldig en het gezelschap leuk. Ook weer achter gekomen dat er erg veel koeien in Zwitserland wonen. De Milka koe hebben we nog niet gezien maar wel zijn bruinige soortgenoten. Deze kudde blokkeerde redelijk goed de weg.
Ze gingen ook niet aan de kant of zo maar gelukkig konden we er omheen lopen (door de vlaai). Bij een berggasthaus een heerlijk ijsje gegeten. Helaas kwam die van Tom er in de auto weer uit (gelukkig had ie maar 1 of 2 hapjes op). Aaaah, hij voelde zich echt beroerd.
Ze gingen ook niet aan de kant of zo maar gelukkig konden we er omheen lopen (door de vlaai). Bij een berggasthaus een heerlijk ijsje gegeten. Helaas kwam die van Tom er in de auto weer uit (gelukkig had ie maar 1 of 2 hapjes op). Aaaah, hij voelde zich echt beroerd.
Wandeling Maschgenkamm naar Oberterzen
Ik loop maar een klein beetje achter met bloggen geloof ik. We hebben het ook behoorlijk druk gehad. Op 5 juli zijn we een wandeling in Flumserberg gaan maken. Op zich een prachtige wandeling, maar een beetje te lang. Een km of 10 over steile, smalle paadjes. Weliswaar naar beneden maar evengoed erg vermoeiend. Dat vonden de kinderen ook, maar ja, terug was ook geen optie (over smalle steile paadjes omhoog :-P). Geheel uitgeput (alle vijf) kwamen we in Oberterzen aan. Pim viel nog even vlak voor de finish met een lelijke blauwe en kapotte heup tot gevolg. Arm jong.
Wednesday, 15 July 2009
Pim als dolfijnentrainer
Uitgebreid verslag moet nog volgen maar hier is een filmpje van het hoogtepunt van de dag (met dank aan Anita).
Tuesday, 30 June 2009
Tom zwemt
Ergens tussendoor zijn we ook nog naar het zwembad geweest. Groot succes (bij de kinderen, ik vind het niet zo geweldig en vooral koud). Tom zit tegenwoordig meer onder water dan boven water. Misschien omdat ie nog niet boven water kan zwemmen?
Seealpsee
Dit is de Seealpsee van dichtbij, het uiteindelijke doel van onze wandeling. Het water was mooi helder. En koud, wat Tom nog even goed wilde testen door er een duik in te nemen. Zucht... Nou ja, stonk wel zijn t-shirt een stuk minder en gelukkig hadden we reserve bovenkleding bij ons. En met het zonnetje was zijn broek snel droog. :-)
Wandelen van de Ebenalp naar de Seealpsee
Maandag hadden de kinderen een zogenaamde jokerdag. Je kunt dan vrij nemen, zonder opgaaf van redenen. We hadden er pas één gebruikt, tijd om de tweede joker in te zetten dus (je kunt ze niet sparen). Het weer was prachtig en we wilden wel weer wandelen in de bergen. Vanaf de Säntis hadden we een mooi meertje gezien, dat wilden we wel es van dichtbij bekijken.
De heenweg verliep niet helemaal vlekkeloos. Tom kotste halverwege de auto en zichzelf onder. Bleeeh. Maar ja, verder voelde ie zich niet ziek dus toch maar verder gegaan. Bij Wasserauen de auto geparkeerd en eerst even naar de parapenters gekeken. Toen met de cabinelift de Ebenalp op. We waren nog niet boven of het begon te miezeren. :-( Gelukkig was het van korte duur en hebben we het de rest van de tijd droog gehad.
De weg naar de Seealpsee was steil, smal en soms best glad. Op een gegeven moment stond er een bord dat je kinderen moest zekeren. Speciale tuigjes waren verkrijgbaar bij het restaurant. We hadden echter een tijdje geleden in onze wandelgids gelezen dat voor tredzekere kinderen dat niet nodig was. Gelukkig bleken onze kinderen tredzeker. :-)
De wandeling was mooi, maar het ging niet zo heel snel. Op zich niet erg, maar we kwamen toch wel erg laat bij het meertje aan. Bleek er ook nog es geen feuerstelle te zijn! Hoe kunnen we dan onze beloofde worsten grillen?!? Op een rustig plekje hebben Chris en Pim geprobeerd een kampvuurtje te maken. Maar helaas, geen Robinsons in de familie (en geen aanmaakblokjes of benzine bij ons ;-)). Toen was het toch echt tijd om naar de auto te gaan. Onderweg nog even brood en beleg ingekocht en in de auto genuttigd. Om 20h lagen de kids schoon in hun bedje. Doodmoe van de geleverde inspanning.
De heenweg verliep niet helemaal vlekkeloos. Tom kotste halverwege de auto en zichzelf onder. Bleeeh. Maar ja, verder voelde ie zich niet ziek dus toch maar verder gegaan. Bij Wasserauen de auto geparkeerd en eerst even naar de parapenters gekeken. Toen met de cabinelift de Ebenalp op. We waren nog niet boven of het begon te miezeren. :-( Gelukkig was het van korte duur en hebben we het de rest van de tijd droog gehad.
De weg naar de Seealpsee was steil, smal en soms best glad. Op een gegeven moment stond er een bord dat je kinderen moest zekeren. Speciale tuigjes waren verkrijgbaar bij het restaurant. We hadden echter een tijdje geleden in onze wandelgids gelezen dat voor tredzekere kinderen dat niet nodig was. Gelukkig bleken onze kinderen tredzeker. :-)
De wandeling was mooi, maar het ging niet zo heel snel. Op zich niet erg, maar we kwamen toch wel erg laat bij het meertje aan. Bleek er ook nog es geen feuerstelle te zijn! Hoe kunnen we dan onze beloofde worsten grillen?!? Op een rustig plekje hebben Chris en Pim geprobeerd een kampvuurtje te maken. Maar helaas, geen Robinsons in de familie (en geen aanmaakblokjes of benzine bij ons ;-)). Toen was het toch echt tijd om naar de auto te gaan. Onderweg nog even brood en beleg ingekocht en in de auto genuttigd. Om 20h lagen de kids schoon in hun bedje. Doodmoe van de geleverde inspanning.
Subscribe to:
Posts (Atom)