Maandag hadden de kinderen een zogenaamde jokerdag. Je kunt dan vrij nemen, zonder opgaaf van redenen. We hadden er pas één gebruikt, tijd om de tweede joker in te zetten dus (je kunt ze niet sparen). Het weer was prachtig en we wilden wel weer wandelen in de bergen. Vanaf de Säntis hadden we een mooi meertje gezien, dat wilden we wel es van dichtbij bekijken.
De heenweg verliep niet helemaal vlekkeloos. Tom kotste halverwege de auto en zichzelf onder. Bleeeh. Maar ja, verder voelde ie zich niet ziek dus toch maar verder gegaan. Bij Wasserauen de auto geparkeerd en eerst even naar de parapenters gekeken. Toen met de cabinelift de Ebenalp op. We waren nog niet boven of het begon te miezeren. :-( Gelukkig was het van korte duur en hebben we het de rest van de tijd droog gehad.
De weg naar de Seealpsee was steil, smal en soms best glad. Op een gegeven moment stond er een bord dat je kinderen moest zekeren. Speciale tuigjes waren verkrijgbaar bij het restaurant. We hadden echter een tijdje geleden in onze wandelgids gelezen dat voor tredzekere kinderen dat niet nodig was. Gelukkig bleken onze kinderen tredzeker. :-)
De wandeling was mooi, maar het ging niet zo heel snel. Op zich niet erg, maar we kwamen toch wel erg laat bij het meertje aan. Bleek er ook nog es geen feuerstelle te zijn! Hoe kunnen we dan onze beloofde worsten grillen?!? Op een rustig plekje hebben Chris en Pim geprobeerd een kampvuurtje te maken. Maar helaas, geen Robinsons in de familie (en geen aanmaakblokjes of benzine bij ons ;-)). Toen was het toch echt tijd om naar de auto te gaan. Onderweg nog even brood en beleg ingekocht en in de auto genuttigd. Om 20h lagen de kids schoon in hun bedje. Doodmoe van de geleverde inspanning.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment